Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Ένα Σάββατο ολίγον νωχελικό..


Σάββατο καμένο από χέρι, χωρίς ίχνος δημιουργικότητας ή εργασίας, μονάχα με σκέψεις και θολά όνειρα.
Χθες το βράδυ βγήκαμε όλοι μαζί στο Ντίλι. Όλοι. Μια παρέα περίπου 10 άτομα, λες και είμαστε πρώτο έτος, και μερικοί παλιοί φίλοι και γνωστοί που έτυχε να περάσουν από 'κει, μας βρήκαν κι έμειναν. Στο τέλος ήταν όλο το μαγαζί γεμάτο γνωστούς. Βγήκαμε μετά από καιρό και το είχαμε πολύ ανάγκη, γιατί είχαμε κουραστεί απίστευτα, άλλοι με διπλωματικές, άλλοι με διαλέξεις, άλλοι με κύματα γκαντεμιάς, στα οποία πότε σερφάρουν και πότε τους καταπίνουν. Καταναλώθηκαν άπειρα σφηνάκια, άπειρα τσιγάρα, άπειρα πατατάκια, τρεις κοτόσουπες, δυο πιάτα πατσάς και πολλές μπουγάτσες. Τραβήχτηκαν άπειρες φωτογραφίες και έλαβαν χώρα πολλές τρυφερές στιγμές. Ήδη από τη μέση της βραδιάς είχα σταματήσει το αλκοόλ και έπινα νερά και δεν ήπια σφηνάκια. Γριά πια.. Δεν είμαι για να καίω μέρες με hang-over.
Και όντως, η σημερινή μέρα δεν πήγε στράφι λόγω του χθεσινού αλκοόλ. Απλώς μου έλειπε ύπνος απ' όλη τη βδομάδα. Αποφάσισα να με κακομάθω. Και κούρνιασα κάτω απ' το πάπλωμά μου και όλο ξυπνούσα κι όλο ο ύπνος με ξανάπαιρνε. Και έβλεπα όνειρα για το κουνέλι μου (έχω να του πάρω πριονίδια 10 μέρες), για τη σχολή, για τους φίλους μου.. αναμενόμενα πράγματα. Άγχη. Αλλά ήταν πολύ ρεαλιστικά και σχεδόν ένιωθα ότι βγαίνω από την αίθουσα του κινηματογράφου κάθε φορά που ξυπνούσα (το απολαμβάνω πολύ αυτό).
Χάρηκα και με δυο τηλέφωνα από φίλους, που δεν τους βλέπω συχνά, καθώς ο ένας είναι Θεσ/νίκη κι ο άλλος προσπαθεί να τελειώσει το μεταπτυχιακό του και τρέχει και δεν φτάνει. Είναι περίεργο που οι φίλοι σε θυμούνται όλοι μαζί, όπως οι συμφορές. Και είναι και ωραίο. Χάρηκα και με την κάρτα του Σόλωνα, που έφτασε από το Λονδίνο μια εβδομάδα μετά τον Σόλωνα..
Αύριο ίσως εφημερίδες, πιθανότατα σχολή.. Εφημερίδες με γαλλικό στο κρεβάτι. Η μυρωδιά του χαρτιού και του μελανιού με τρελαίνει και μ' αρέσει και λιγάκι όταν ξεβάφουν στα δάχτυλα τα χρώματα απ' το ξεφύλλισμα..

6 σχόλια:

anna. είπε...

Καλημέρα,καλό μήνα Ωραία τα πέρασες μέχρι ενός σημείου. Τι όμορφα σήμερα με τον καφέ και τις τριών τόννων εφημερίδες!!!!Έχασες ένα Σάββατο ε..και?? Έχεις τόσα άλλα στη ζωή σου!!!

alex from planet Mab είπε...

Καλημέρα Άννα. Ναι, καλά ήταν. Απλώς μ' έχει καταλάβει ένα άγχος σχετικά με το χρόνο τον τελευταίο καιρό. Ίσως επειδή μια φάση της ζωής μου τελειώνει κι αρχίζει μια άλλη κι από τη μια ανυπομονώ, από την άλλη φοβάμαι.
Καλό μήνα και σε σένα!

Wrong Guy είπε...

μου αρέσει το ύφος της γραφής σου

;-p

alex from planet Mab είπε...

Wrong guy σ' ευχαριστώ πολύ! (και τον χρειάζομαι έναν καλό λόγο σήμερα ουφφ)

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

"Αλλά ήταν πολύ ρεαλιστικά και σχεδόν ένιωθα ότι βγαίνω από την αίθουσα του κινηματογράφου κάθε φορά που ξυπνούσα (το απολαμβάνω πολύ αυτό)."

κι εγώ =)

alex from planet Mab είπε...

@το κορίτσι που ήθελε πολλά: εσύ μικρή μου όλα τα απολαμβάνεις πολύ (και η Alex πρασινίζει από ζήλεια και ξεγλιστράει κάτω από την πόρτα του δωματίου σου προσπαθώντας να κλέψει λίγη αισοδοξία)